tot
เหลือเชื่อ! เจ้าชายน้อยภูฏานวัย 3 ขวบ ระลึกชาติ 824 ปี เป็นอาจารย์ที่นาลันทา!!

เหลือเชื่อ! เจ้าชายน้อยภูฏานวัย 3 ขวบ ระลึกชาติ 824 ปี เป็นอาจารย์ที่นาลันทา!!

เป็นกระแสฮือฮาในโลกออนไลน์ของภูฏานและอินเดีย เมื่อมีรายงานข่าวหลายแห่งระบุว่า เจ้าชายราชวงศ์ภูฏานพระองค์หนึ่ง ชันษา 3 ปี สามารถระลึกชาติได้ว่า ชาติก่อนทรงเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยนาลันทา มหาวิทยาลัยสงฆ์แห่งแรกของโลก เมื่อ 824 ปี ก่อน รายงานระบุว่า เจ้าชายน้อยพระองค์นี้ เป็นโอรสของเจ้าหญิงพระองค์หนึ่งแห่งภูฏาน ทรงบอกว่า เมื่อ 824 ปีก่อน ทรงเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยนาลันทา ในประเทศอินเดีย และหากว่าได้เสด็จเยือนที่มหาวิทยาลัยนาลันทาอีกครั้ง จะทรงจำทุกอย่างได้ เมื่อวันที่ 1 ม.ค. ที่ผ่านมา พระอัยยิกา(ยาย) ของเจ้าชายจึงพาเจ้าชายไปที่มหาวิทยาลัยนาลันทา ที่ประเทศอินเดีย ปรากฏว่าเจ้าชายสามารถจำสถานที่ต่างๆได้แม่นยำ แม้แต่ห้องเรียนของพระองค์เอง เรื่องนี้สร้างความฮือฮาแก่สื่อมวลชนและชาวโซเชียลในประเทศอินเดียและภูฏานอย่างยิ่ง และกำลังอยู่ในความสนใจของประชาชนทั้ง 2 ประเทศ ที่มา ข่าวสดออนไลน์

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 8

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 8

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 8  เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอน 8 เมื่อถึงตอนนี้แล้ว…ผมกับอาจารย์จารุนันท์ขนแขนลุกกันทั้ง 2 คน… นี่อรวรรณกับผมฝันเหมือนกัน…เกิดที่เดียวกัน…คนๆเดียวกัน….มันเรียกว่าอะไรดี? ความบังเอิญอันประจวบเหมาะ….ฟลุ๊ค…หรือโคตรฟลุ้ค…!!!!!!!! อรวรรณก็ตื่นเต้นมาก บอกผมว่า…” กลับไปหาเค้านะ..เค้าจะช่วยเธอ ” ที่อมรศรีพูดประโยคนี้…น่าจะเป็นผมแน่ๆ “ มิน่าล่ะ…เค้าชี้ให้หนูดูตั้งป้ายถนนตั้งนานค่ะ ” ” ป้ายนี้สวย…ชื่อถนนไพเราะ…” เธอพูดกับหนูอย่างนี้ ผมก็อึ้งๆ….แบ่งรับแบ่งสู้ แต่ใจลึกๆคิดว่านี่จะมาให้ครูไปเกี่ยวข้องทำไม? “…ก้อง…พี่ว่าโทรฯเช็คแม่ก้องก่อนเถอะว่าข้อมูลที่อรวรรณเล่าในฝันมันมีจริงมั้ย?..” อาจารย์จารุนันทร์แนะนำ ผมรีบโทรหาแม่ในบัดดล…..นี่คือคำตอบของแม่ “..ที่แรกเป็นศาลบ่อโพธิ์นะลูก….ที่เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์กลางตัวเมืองแน่นอน มีต้นโพธิ์อยู่จริง…ชาวจีนในตลาดสดจะร่วมกันจ้างโนราห์มารำกันในงานประจำปีทุกปีเลยลูก ส่วนสถานที่หลังน่าจะเป็นตำบลท่าแค..ที่อยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 5 กิโล บรรดาโนราห์ในพัทลุงเค้าจะจัดแสดงโนราห์กันทุกปีที่ท่าแคนั่นล่ะลูก….เค้าเรียกโนราห์โรงครู…” แม่ร่ายยาวเป็นฉากๆ ผมแทบจะทำมือถือร่วงจากหูด้วยความประหลาดใจแท้ ค่อยๆเดินไปกระซิบอาจารย์จารุนันท์ว่าฝันเจ้าอรมันบังเอิญถูกตอง 3 เชียว คือฝันชัดหมดทั้ง 3สถาณการณ์ แต่เราไม่พยายามแสดงความตื่นกลัวหรือประหลาดใจให้ลูกศิษย์รู้สึกว่าเราเองก็ควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก “..เรื่องนี้พ่อกับแม่รู้แล้วใช่มั้ยอร?.” อาจารย์จารุนันท์ถามย้ำอีกครั้ง “..ทราบค่ะอาจารย์..พ่อกับแม่ให้อรมาปรึกษาอาจารย์ก่อน…ถ้าอาจารย์เชื่อ…พ่อกับแม่จะมาทีหลังค่ะ..” โอย….แล้วผมจะบอกว่าไงล่ะเนี่ย…?????? จะบอกว่าเชื่อสุดตัว…ก็ดูจะงมงาย จะบอกว่าไม่เชื่อ…ใครจะตอบคำถามข้อนี้ได้ “..อาจารย์คะ..อาจารย์ช่วยตามหาบัวคลี่…อืม…คุณยายบัวคลี่ให้อรได้มั้ยคะ?..” ท่าทีเธออ้อนวอน “…ลองดู…ครูจะพยายาม..” ผมขมวดคิ้ว…แล้วบอกด้วยความอยากรู้เหมือนกัน “..เดี๋ยวครูช่วยอีกแรงนะ..”อาจารย์จารุนันทร์เสริม “..อาจารย์คะ…ถ้ามีใครรู้เรื่องนี้ หรือถามอาจารย์ในเรื่องนี้…อาจารย์จะบอกเค้ามั้ยคะ? “ หน้าตาอรวรรณดูกังวล” ผมบอกว่า “…ไม่นะ…บอกเรื่องนี้แล้วใครเค้าจะเชื่อ….จริงมั้ย? ” อรวรรณยิ้ม แต่ถ้าวันนึงครูจำเป็นต้องบอกใครๆแล้วล่ะก็ “ ..ครูจะเล่าเรื่องของอรให้เป็นแบบนิยายเชียว…ชนิดที่มันเป็นจินตนาการเลยล่ะ” อรวรรณยิ้ม…ยกมือไหว้ขอบคุณผมกับอาจารย์จารุนันท์ก่อนขอตัวกลับออกไป เย็นวันนั้น…เด็กสาวในชุดนักเรียนที่หน้าตาเหมือนแบกโลกเอาไว้กลับมาดูสดใสสว่างราวกับได้ยกโลกทิ้งออกจากอก แต่หน้าครูสองคนที่ยืนในห้องพักครูห้องนั้นดูราวกับแบกโลกทั้งโลกของอรวรรณมาใส่อกตัวเองแทน “พี่ติ๊ก….เราเริ่มตามหาคุณยายบัวคลี่กันเถอะ” ผมพูดชัดถ้อยชัดคำกับอาจารย์จารุนันท์ “…พี่ช่วยอีกคนนะน้อง…สู้เพื่ออรวรรณ.!!!..” อาจารย์จารุนันทร์ลงนามเซ็นสัญญาตามหาคุณยายบัวคลี่ด้วยอีกคน …………(จบ ตอน 8)………. ข่าวที่เกี่ยวข้อง>> ข้ามภพ … Continue reading

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 7

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 7

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 7  เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอน 7 กรุงเทพมหานคร… เช้าที่ท้องฟ้าปลอดโปร่ง….โรงเรียนของผมตั้งอยู่ริมคลองประปา สะพาน 99 ถนนประชาชื่น… ผมนั่งอยู่ที่ชั้น 9 ซึ่งเป็นห้องพักครูหมวดศิลปะที่อยู่ชั้นสูงที่สุดในโรงเรียน เด็กนักเรียนในสนามทั้งหญิงและชายกำลังเดินเรียงแถวเพื่อเข้าห้องเรียนกันเหมือนสร้อยคอเส้นยาวสีขาวสลับน้ำเงินไขว้กันไปมาดูสวยงามตาน่ารัก…. ก่อนคาบแรก ครูในหมวดศิลปะอยู่ในห้องพักครูกันทุกคน…ผมได้เล่าเรื่องแปลกๆเล็กน้อยให้ครูในหมวดฯฟังว่าเมื่อคืนผมฝันถึงเจ้าอรหรืออรวรรณ…นักเรียนนาฎศิลป์ฝีมือดีของโรงเรียนเรา ผมฝันว่าผมกลับไปเที่ยวที่จังหวัดพัทลุงซึ่งเป็นบ้านเกิดอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้กลับไปบ่อยนัก….เพราะจากที่นั่นมาหลายปีตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น ในฝัน ผมขับรถมอเตอร์ไซค์เที่ยวเล่นไปรอบๆตัวเมือง…เลาะเลี้ยวผ่านสถานที่ที่เคยผูกพันในวัยเด็ก จนไปถึงถนนที่ผมชอบที่สุด. ถนนเวชรังษี…..ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับนามสกุลของผม…และมีสะพานเวชรังษีอยู่บนถนนสายนี้ด้วย !!!!!!!! ถนนที่ต้นตระกูลผู้เป็นข้าราชการระดับศึกษาธิการอำเภอเป็นผู้บริจาคที่ดินให้กับทางราชการเพื่อใช้เป็นประโยชน์แก่ประชาชน ต้นตระกูลผมท่านคงร่ำรวยมากทีเดียว…..ผิดกับครอบครัวผมลิบลับ….!!!!!!! ถนนเส้นนี้ตั้งอยู่หลังจวนผู้ว่าราชการจังหวัด… ทอดยาวไปสู่ตัวเมืองนับ300เมตร ขณะขับรถไปบริเวณนั้น… ผมเห็นอรวรรณลูกศิษย์ของเรากำลังยืนอยู่กับใครก็ไม่ทราบ…เป็นเด็กผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน… หน้าตาคมขำ อรวรรณแต่งตัวสวยทันสมัย.. แต่เด็กอีกคนแต่งตัวเชยๆ…เสื้อเรียบๆ…ใส่ผ้าถุงเหมือนชาวบ้าน…. ผมจำหน้าเด็กคนนั้นได้…แต่ไม่รู้จัก เห็นทั้งคู่ยืนเก้ๆกังๆกันอยู่ตรงป้ายชื่อถนนชื่อเดียวกับนามสกุลผมนั่นล่ะ… แต่เด็กทั้งคู่เค้าไม่เห็นผมหรอก….เด็กผู้หญิงคนที่ใส่ผ้าถุงชี้มือไปที่ป้ายถนนเวชรังษี…..อรวรรณแหงนมองตาม. ผมมองเธอทั้ง 2 ….แล้วก็ขับรถเลยไป…ไม่ได้ใส่ใจนัก…เพราะในฝันไม่รู้ว่านั่นคืออรวรรณ มานึกได้ก็เช้าแล้ว น้องอ้อ น้องอ๊าฟ น้องเบียร์ ครูรุ่นน้องในหมวดศิลปะบอกว่าพี่กินเยอะแล้วเอาไปฝันรึเปล่า? อาจารย์จารุนันท์ หัวหน้าหมวดฯ แซวว่าคิดถึงศิษย์รักแน่เลย….ถึงได้เอาไปฝัน มีอาจารย์พรเพ็ญที่ชอบดูดวงให้ชาวบ้านคนเดียวเท่านั้นที่บอกว่า “เธอมีความผูกพันกับอรวรรณ” แล้วพวกเราก็ได้แต่หัวเราะกับเรื่องที่ดูไม่ค่อยมีสาระแบบนี้นัก บ่ายๆใกล้โรงเรียนเลิก….. อรวรรณเดินก้มหลังโน้มตัวขอทางน้องๆเข้ามาที่ห้องพักครูของเรา…. ลัดเลาะผ่านนักเรียนม.3 ที่นั่งปักเย็บชุดการแสดงที่อาจารย์พรเพ็ญกำลังสอนอยู่ แล้วมาขอพบผมกับอาจารย์จารุนันท์ อรวรรณมาขอคำปรึกษาด้วยเรื่องแปลกยิ่งนัก เธอเริ่มต้นประโยคว่า “ อาจารย์เชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิด…การเห็นเหตุการณ์อะไรในอดีตซ้ำๆกันบ่อยๆ..หรือเคยเชื่อเรื่องการที่เราสามารถสัมผัสกับจิตวิญญาณได้บ้างมั้ยคะ?” ผมกับอาจารย์จารุนันท์ … Continue reading

ข้ามภพข้ามชาติ ตอนที่ 6

ข้ามภพข้ามชาติ ตอนที่ 6

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 6  เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง ตอน 6 ……พบ…ภพ ( ภาค1 ) “อมรศรี เธอโกหกฉันรึเปล่า? บอกมาซิว่าบัวคลี่ยังไม่ตายจริงๆ” อวรรณจับมืออมรศรีเขย่าแรง.พูดเสียงดังจนแม่ที่นอนอยู่ข้างๆสะดุ้งนิดหนึ่ง แม่พลิกตัวตะแคงหันหลังกลับไปนอนเงียบอีกครั้ง ทั้งสองหันมามองแม่ เมื่อเห็นว่าแม่เงียบไปแล้ว อรวรรณลดเสียงลงจนเกือบกระซิบถามย้ำอมรศรีอีกครั้ง “เธอรู้ได้ยังไงว่าบัวคลี่ยังมีชีวิตอยู่ ? ” “รู้สิเพราะหลังจากที่บัวคลี่เดินออกจากวัดไปในวันนั้นไม่กี่ปี ฉันได้รับส่วนบุญส่วนกุศลที่บัวคลี่ส่งมาให้ฉันเสมอ” อมรศรีพูดชัดถ้อยชัดคำ “บัวคลี่ต้องรู้ว่าฉันตาย…จึงตักบาตรทำบุญมาให้ฉันบ่อยๆ นั่นหมายความว่าบัวคลี่ยังมีชีวิตอยู่ ส่วนคนอื่นตายกันไปเมื่อตอนที่อายุมากแล้ว ฉันรู้ว่าวันหนึ่งเธอต้องกลับมา จิตของเธอก็ยังผูกพันอยู่กับบัวคลี่และพวกเรา ฉันจึงไปไหนไม่ได้ ฉันรอเธอมานานหลายปีเพื่อที่จะบอกให้เธอทำตามสัญญาที่ได้ให้ไว้กับบัวคลี่ อรวรรณมองหน้าอมรศรีอย่างประหลาดใจ “เธอสัญญาว่าจะเป็นคนสอนรำโนราห์ให้บัวคลี่หลังจากเธอได้ครอบครูแล้วจำได้มั้ย ?” อรวรรณผงกหน้าช้าๆ “ เธอต้องไปตามบัวคลี่ ตอนนี้บัวคลี่อายุมากแล้ว เธอมีเวลาไม่มากนักนะเอมอร พรุ่งนี้ไปเอาสร้อยข้อมือที่บัวคลี่ฝังไว้ที่ใต้ฐาน” อมรศรีหยุดพูดไปนิดหนึ่ง “ ที่ใกล้ฐานเจดีย์จีน7ชั้นที่วัดกลางนะ” อมรศรียิ้ม “ศรัทธาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นนะ ที่จะช่วยให้เธอค้นพบ” อมรศรีลุกขึ้นเดินไปข้างหมอน เอื้อมหยิบพวงมาลัยยื่นให้อรวรรณ “นำพวงมาลัยไปไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่นั่น ขอพรให้ท่านเปิดทางให้เธอเพื่อได้พบสร้อยตามต้องการนะเอมอร ” ………………………………………………………………………………………….. เสียงนาฬิกาข้อมือเรือนเล็กของแม่ร้องเตือนบอกเวลา อรวรรณสะดุ้งตัวเล็กน้อย หันไปมองนาฬิกาบนโต๊ะที่หัวเตียง ตี3แล้ว เธอหันกลับมามองอมรศรี อมรศรีหายไปไหน?!!! อรวรรณเหลียวซ้ายมองขวาเหมือนตื่นจากภวังค์ ” … Continue reading

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 5

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 5

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 5  เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง ตอน 5 ภพชาติ… “สัญญาอะไร? ฉันเคยสัญญาอะไรกับคนที่ชื่อบัวคลี” อรวรรณถามเพื่อนเมื่อครั้งอดีตที่กำลังนั่งอยู่ข้างหน้าด้วยความสงสัย อมรศรียิ้มเรียบๆ ดวงตาคมลึกเข้มมองอรวรรณอย่างใจเย็น เธอเลื่อนมือทั้งสองมาวางบนมือของอรวรรณ อมยิ้มนิดหนึ่งแล้วเล่าว่า…. ” เอมอร…เธอคงจำเรื่องราวอะไรไม่ได้เลยนะ เอาล่ะฉันจะเล่าให้เธอฟังนะ… เธอคือเอมอร ลูกของตาเส้งและยายแดงที่บ้าน ขายน้ำชาและกาแฟอยู่ตรงมุมถนนที่เลยวัดกลางไปทางตลาดไม่ไกลนัก พ่อเธอมีเชื้อจีน ปู่ของเธอเป็นคนจีนมาจากจีนแผ่นดินใหญ่แล้วมาทำประมงอยู่ที่สงขลา เธอได้รับเชื้อจีนมาจากปู่และพ่อ หน้าตาเธอจึงเหมือนคนจีนมากกว่าคนใต้ พวกเราเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เล็กๆ มีด้วยกัน 10 คน ฉันกับเธอเป็นเพื่อนรักกันมาก แต่บัวคลี่ที่เป็นรุ่นน้องเรา 2 ปีก็มาเล่นอยู่ด้วยกันกับเราจนกลายเป็นเพื่อนด้วยกันเสียที่สุด บัวคลี่มีฐานะยากจน พ่อแม่ทำนา ไม่มีเงินทอง อดมื้อกินมื้อ แต่หน้าตาบัวคลี่สวย ผิวพรรณดี ตาเส้งพ่อของเธอเห็นว่าบัวคลี่กับเธอสนิทกันจึงไปขอบัวคลี่มารับเลี้ยงดูเพื่อให้เป็นเพื่อนกับเธอ บัวคลี่จึงได้ไปอยู่กับเธอและช่วยงานบ้านเธอเป็นการตอบแทนพระคุณตาเส้งที่ช่วยชุบชีวิตของบัวคลี่ บัวคลี่รักเธอมากกว่าทุกคน เพราะเธอเป็นคนเรียนเก่งและที่สำคัญ เธอรำสวย เป็นนางรำตัวเด่นของโรงเรียนเราเสมอ บัวคลี่รักเธอราวกับพี่สาวแท้ๆคนหนึ่งในชีวิต พวกเราเรียนที่วัดกลางแห่งนี้ เป็นโรงเรียนประชาบาลที่มีชื่อของสงขลา เธอได้รำงานสำคัญๆของโรงเรียนเสมอ ฉันลืมบอกไป วัดกลางที่ฉันพูดถึงก็คือวัดมฌิมาวาสวรวิหารนี่เอง … Continue reading

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 4

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 4

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 4  เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง ตอน 4 ภพชาติ… ออกจากวัดมัชฌิมาวาสวรวิหาร พ่อพาเธอกับน้องชายไปเที่ยวแหลมสมิหรา ทะเลสาปสงขลา ได้ลงเล่นน้ำทะเลกับน้องอีกครั้ง วิ่งไล่กับน้องที่ริมหาด แวะถ่ายรูปกับนางเงือกที่นั่งสางผมริมหาดแห่งนี้มานานนับชั่วอายุคนแล้ว อิ่มเอมกับอาหารทะเลร้านใกล้ๆจนเย็นย่ำจึงเดินกลับโรงแรม คืนนี้เป็นคืนที่ 3 ที่อรวรรณพักในสงขลา พรุ่งนี้ต้องกลับกรุงเทพฯในช่วงเย็นแล้ว…. วันนี้เป็นวันพระ เธอได้กราบพระประธานและเยี่ยมชมความสวยงามรอบๆวัดอย่างเต็มอิ่ม แม่แวะซื้อดอกไม้ก่อนเข้าโรงแรมเพื่อไหว้พระก่อนนอน คืนนี้อรวรรณมีพวงมาลัยมะลิพวงย่อมๆไว้กราบพระก่อนนอน เธอขอนอนกับแม่เหมือนเดิม พ่อกับน้องหลับไปก่อนแล้ว เธอกราบขอพรพระและเจ้าที่เจ้าทาง ภาวนาให้ช่วยปกปักรักษาให้หลับฝันดีและดูแลครอบครัวเธอให้มีสุขภาพดี เธอวางพวงมาลัยไว้ข้างหมอน แล้วหันหน้าไปพูดกับแม่ ” แม่….ที่หนูเคยบอกแม่ว่าหนูฝันเห็นเพื่อนๆในฝันหลายคนเป็นเวลาหลายครั้ง แม่เคยจำเรื่องนี้ได้มั้ย? ” ” ได้สิลูก….ทำไมเหรอ?” แม่ถาม “แม่…ตอนนี้หนูโตแล้ว หนูไม่ได้ฝันหรือจินตนาการเหมือนตอนเล็กๆนะ หนูมีสติสัมปชัญญะดี หนูมีเรื่องอยากบอกแม่ค่ะ ” อรวรรณพูดกับแม่ด้วยความตั้งใจ “เรื่องอะไรล่ะลูก?” สายตาแม่จ้องลูกสาวด้วยความสนใจ ” แม่คะ….หนูอยากบอกแม่ว่ารูปที่ร้านถ่ายรูปเก่าๆร้านนั้น เด็กๆทุกคนในรูปนั้น คือเพื่อนที่อยู่ในฝันของหนูจริงๆ หนูจำหน้าเด็กๆเหล่านั้นได้ดีค่ะ แม่จำเรื่องที่หนูเคยเล่ามาก่อนหน้านี้ได้มั้ยคะ เรื่องที่หนูฝันซ้ำๆว่าหนูได้พบเพื่อนหลายคนบ่อยๆ นี่ล่ะคะ เพื่อนในฝันของหนูก็คือคนที่อยู่ในรูปที่ร้านนั้นจริงๆ และหนูก็ตกใจมากที่คนที่นั่งริมซ้ายสุดก็มีหน้าตาเหมือนกับหนู พ่อกับแม่คงนึกว่าบังเอิญ แต่หนูรู้ดีว่าไม่ใช่ เวลาหนูฝัน … Continue reading

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 3

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 3

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 3  เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง ตอน 3 ภพชาติ… รุ่งเช้า อรวรรณตื่นสายนิดหน่อย แม่อาบน้ำเสร็จแล้ว น้องชายกับพ่อยังหลับสนิท อรวรรณทบทวนเรื่องราวที่ฝันเมื่อคืนอีกครั้ง เพื่อนนันย์ตาคมผิวคล้ำที่กอดเธอหลายครั้งในฝันเรียกชื่อเธอว่าเอมอร ช่างตรงกับชื่อเล่นในภพนี้ของเธอที่แม่ตั้งให้ว่าอร อรวรรณ หรืออรในชาตินี้ ภพนี้ ช่างพ้องและตรงกับ เอมอรในฝันยิ่งนัก แต่แปลกใจว่าทำไมถึงฝันเห็นเพื่อนคนนี้แจ่มชัดกว่าคนอื่น ในใจให้สงสัยและใคร่รู้เหลือเกิน วันนี้พ่อจะพาทุกคนนั่งรถไปเที่ยวรอบเมือง ดูทัศนียภาพรอบๆตัวเมืองสงขลา ทั้งทะเล ภูเขา ตึกเก่าในเมือง และเที่ยวตลาดเพื่อหาอาหารพื้นเมืองกิน มาปักษ์ใต้ทั้งที ต้องกินอาหารใต้แท้ๆให้รู้รสชาติกันสักครั้ง อรวรรณมีความสุขกับตลาดและอาหารอร่อยๆจนถึงช่วงบ่ายที่พ่อพาขึ้นรถประจำทางเพื่อนั่งรถรอบเมืองเพื่อชมตึกรามบ้านช่องของสงขลา ขณะรถวิ่งไปได้สักพัก อรวรรณมองเห็นวัดวัดหนึ่งในตัวเมืองสงขลา คือวัดมัชฌิมาวาสวรวิหาร อรวรรณคลับคล้ายคลับคราว่านี่เหมือนวัดที่เธอเคยอยู่ในฝันที่เธอกับเพื่อนๆมาวิ่งเล่นกันเหลือเกิน อรวรรณรีบบอกพ่อและแม่ว่าอยากแวะเข้าวัดนี้เพื่อไหว้พระ เธอมีทีท่าลุกลี้ลุกลนและดูสนใจมากเป็นพิเศษ พ่อและแม่เห็นว่าลูกมีความสนใจก็ไม่ขัด เห็นดีเห็นงามที่ลูกอยากเข้าวัด จึงพากันลงจากรถโดยสารแล้วเดินไปยังวัดนี้ทันที… วัดมัชฌิมาวาสวรวิหาร…!!!!! เป็นวัดในสงขลาที่มีความสวยงามยิ่งนัก เมื่อเธอเดินเข้าวัด ก็ให้เกิดความรู้สึกประหลาดใจเหลือเกิน ขนที่แขนทั้ง 2 … Continue reading

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 2

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 2

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 2  เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง ตอน 2 ภพชาติ… อรวรรณยืนงงกับรูปที่อยู่ตรงหน้าเธอ เธอบอกว่าเธอทั้งงง ทั้งตะลึง สับสนและก็กลัวผสมปนเปกันไปจนพูดอะไรไม่ถูก เธอรีบดึงแขนพ่อกับแม่แล้วชี้ให้ดูรูป พ่อกับแม่ตะลึงเล็กน้อย แต่ก็พากันหัวเราะและคิดว่าช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้…. ” หน้าลูกโหลจริง ๆ” พ่อกระเซ้าลูกสาว… น้องชายถามเธอว่า ” พี่อรมาถ่ายรูปไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ( ชื่อเล่นของเธอคือ อร ) อรวรรณไม่รู้จะบอกพ่อและแม่อย่างไรถึงเรื่องเหลือเชื่อที่เกิดขึ้น จริงสิ…เธอไม่เคยเล่าเรื่องความฝันที่ฝันซ้ำๆเรื่องนี้ให้พ่อหรือแม่ฟังอีกเลย และที่สำคัญ ใครจะไปคิดว่าเพื่อนในความฝันของเธอจะมีรูปจริงๆที่กำลังอยู่ตรงหน้าเธอในขณะนี้ เธอขออนุญาตพ่อและแม่เพื่ออัดรูปนี้จากร้าน โดยบอกเหตุผลว่าเธออยากเอาไปอำเพื่อนๆที่โรงเรียนว่าเธอเคยอยู่ในภาพนี้เมื่อหลายปีมาแล้ว ไม่ใช่เรื่องยากที่ร้านสมัยนี้จะสแกนหรือถ่ายแล้วอัดรูปนี้ให้เธอได้ใหม่ แต่ต้องมารับในอีก 2 วัน ซึ่งเป็นวันกลับกรุงเทพฯพอดี อรวรรณบอกว่าเธอสับสนและกังวล..รวมทั้งกลัวอยูบ้างตลอดเวลา แต่ไม่รู้จะบอกใคร จะตัดสินใจเล่าให้พ่อแม่ฟังอีกสักครั้ง พ่อแม่จะเชื่อเธอมั๊ย? รึคิดว่าเธอบ้าไปรึเปล่า? สุดท้ายก็ไม่กล้าบอก ได้แต่เก็บความกังวลและประหลาดใจไว้คนเดียว… ผมรู้สึกสงสารที่อรวรรณพูดถึงเหตุการณ์ในช่วงนั้น นี่คือเด็กคนหนึ่งที่มีความลับสักอย่างที่อึดอัดใจ แต่ไม่กล้าเล่าให้คนในครอบครัวฟัง เพราะเกรงจะถูกกล่าวหาว่าไร้สาระหรือชอบโกหก เธอเล่าต่อว่า……… “อาจารย์ขา…พอช่วงค่ำ หนูขอไปนอนเตียงแม่ แล้วให้น้องนอนกับพ่อแทนค่ะ ” แม่ก็รู้สึกแปลกเหมือนกัน แม่ถามว่าหนูกลัวอะไร หนูก็บอกว่าหนู้รู้สึกแปลกที่ อยากนอนกับแม่ แม่ก็เลยไม่ได้เอะใจในเรื่องนี้ค่ะ อรวรรณไหว้พระก่อนนอนทุกคืน … Continue reading

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 1

ข้ามภพ ข้ามชาติ ตอนที่ 1

ระลึกชาติ…เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง  “อรวรรณ” ลูกศิษย์ของ “ครูก้อง” ได้เล่าเรื่องราวที่น่าขนลุกและแทบไม่น่าเชื่อของเธอ ผ่านการเขียนของครูก้องที่เรียบเรียงออกมาได้อย่างน่าติดตาม ซึ่งขณะนี้มีทั้งหมด 5 ตอนแล้ว อรวรรณมักฝันเห็นผู้คนแปลกหน้า สถานที่เดิมๆ เหตุการณ์เดิมๆ จนกลายเป็นความคุ้นชินและรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่ฝัน แต่ผู้คนแปลกหน้าเหล่านั้นคือเพื่อนสนิทของเธอจริงๆ จนกระทั่งเธอได้พบรูปโบราณรูปหนึ่ง เป็นรูปถ่ายหมู่ของเด็กสาวอายุราวๆ 13 ปี และแล้วเธอก็ต้องสะดุดกับภาพนี้เพราะเธอมั่นใจว่าทุกคนในภาพคือเพื่อนในฝันของเธอ แถมยังมีรูปที่หน้าเหมือนเธออยู่ในนั้นด้วย เธอแน่ใจแต่ไม่สามารถพูดกับใครได้ เพราะทุกคนต่างคิดว่า เธอช่างคิดช่างทำจึงทำให้ฝันถึงเหตุการณ์เดิมๆ อยู่หลายครั้ง ในที่สุดเวลาก็นำพาให้เธอได้กลับมาเจอกับเพื่อนรักในอดีต (เมื่อราวๆ ปี 2470) เมื่อเธอเข้าไปที่วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสงขลา อรวรรณถึงกับสะดุ้งกับภาพที่เห็นตรงหน้า และมีเสียงแว่วดังมาว่า “อร ฉันดีใจอย่างแรง ฉันคิดถึงเธอ” และแล้วเหตุการณ์นี้เองก็ทำให้อรวรรณ ได้เรียบเรียงเรื่องราวทั้งหมด รับรองเลยว่าถ้าคุณได้อ่านเรื่องราวทั้งหมดของเธอแล้ว … Continue reading

ระลึกชาติกระหึ่มโซเชียล! เปิดใจผู้เขียน ‘ข้ามภพ ข้ามชาติ’ เรื่องจริงหรืออิงนิยาย?

ระลึกชาติกระหึ่มโซเชียล! เปิดใจผู้เขียน ‘ข้ามภพ ข้ามชาติ’ เรื่องจริงหรืออิงนิยาย?

ระลึกชาติ…เรื่องราวชวนขนลุกที่มักปรากฏให้เห็นบนหน้าสื่อประเภทต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เรามักสนใจใคร่รู้ในเหตุการณ์ที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นนี้เสมอ โดยเรื่องราวที่กำลังจะพูดถึงต่อจากนี้ คือ เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่ถูกประพันธ์ขึ้นจากคุณครูผู้หนึ่ง เรียงร้อยเป็นเรื่องราวชีวิตที่เกี่ยวข้องกับการระลึกชาติ มิตรภาพ ความรัก และคำสัญญา หลายต่อหลายคนคงมีโอกาสได้อ่านเรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” หรืออาจจะเห็นผู้คนแชร์เรื่องราวที่ว่านี้ผ่านหูผ่านตามาบ้าง ทีมข่าวเฉพาะกิจไทยรัฐออนไลน์ สืบเสาะค้นหา ผู้แต่งเรื่องราวความทรงจำข้ามชาติของเด็กหญิงอรวรรณ เขาผู้นี้เป็นใคร และเรื่องจริงอิงนิยายที่ถูกเรียบเรียงขึ้นมานี้เป็นเรื่องจริงหรือไม่ ต้องติดตาม! เปิดปากผู้แต่ง “ข้ามภพ ข้ามชาติ” แต่งขึ้น หรือเรื่องจริง? ผู้ประพันธ์เรื่องราว “ข้ามภพ ข้ามชาติ” ที่มีผู้อ่านติดตามมากมายล้นโซเชียลในขณะนี้ คือ ครูก้อง พงศ์พรรณ เวชรังษี อาจารย์ผู้สอนวิชานาฏศิลป์และการแสดง โรงเรียนราชนันทาจารย์ สามเสนวิทยาลัย 2 อาจารย์ผู้นี้เปลือยหมดหัวใจถึงเรื่องราวระลึกชาติอันโด่งดังกับทีมข่าวว่า เดิมทีตนเป็นคนใต้ … Continue reading